Mity i fakty o bólu pleców.

Bóle krzyża są jedną z najczęstszych przyczyn z jaką zgłaszasz się się Ty lub Twój sąsiad do lekarza pierwszego kontaktu. Jedynie przeziębienie jest częstszą przyczyną wizyt w przychodni. Według danych amerykańskich 14,3 proc. wszystkich pierwszych wizyt u lekarza spowodowanych jest bólami kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Na terytorium naszego kraju rwa kulszowa stanowi ok. 2 proc. wszystkich rozpoznań lekarskich, i jest to bardzo częsta wbrew pozorom dolegliwość, ponieważ zajmuje 4. miejsce na liście głównych przyczyn nieobecności w pracy z powodów choroby.

Jak podają statystyki około 80 % z nas co najmniej raz w swoim życiu będzie skarżyło się na bóle krzyża! Dla porównania szacuje się, że w okręgach przemysłowych w Wielkiej Brytanii 5 osób na 100 w młodym i średnim wieku choruje w ciągu roku z powodu dyskopatii odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Dlaczego akurat ta okolica kręgosłupa tak boli wyjaśniliśmy już to w rozdziale 2, ale  przypomnijmy, ze wynika to m.in. z przyjęcia w procesie ewolucji wyprostnej postawy ciała, do której „natura” nie zdążyła nas należycie przygotować.

Jeśli jesteś kobietą to nie ucieszy Cię fakt, że na każde 1000 obywatelek Polski 70 kobiet cierpi z powodu bólu kręgosłupa, a wśród mężczyzn tylko 57/1000.  Najczęściej bóle krzyża występują u ludzi rasy białej kaukaskiej, czyli europejczyków, ponieważ  68 z nas na każde 1000 ludzi choruje na tę chorobę, a wśród rasy czarnej  tylko 38/1000. Częstość tych dolegliwości wzrasta z wiekiem – w populacji ludzi dorosłych wynosi 20 %, a u osób powyżej 65. roku życia wzrasta nawet już do 49 %, czyli co drugiemu emerytowi prawie codziennie towarzyszy pobolewanie kręgosłupa.

Biorąc pod uwagę koszty spowodowane niezdolnością do pracy, inwalidztwem, leczeniem oraz koszty procesów sądowych, jest to jedno z najdroższych rozpoznań medycznych (w 1995 r. koszty w USA wyniosły 8,8mld dol.). Za przyczynę bólów krzyża uznaje się między innymi otyłość, ale niektóre badania epidemiologiczne nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie istnienia takiej zależności, co nie powinno być zachęta do nadmiernego obiadania się. Wydaje się, że otyłość może być mniej istotnym czynnikiem wywołującym bóle krzyża, ale ma to związek pośredni po przez inne przewlekłe choroby (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca itp.) wynikające z posiadania tzw. „brzuszka”. Jest ona często skojarzona z siedzącym trybem życia, niskim statusem zawodowym i stanem psychicznego wyczerpania, jak również ze zwiększonym napięciem w obrębie struktur kręgosłupa, co sprzyja przewlekłości bólów.

Według brytyjskich uczonych. wpływ warunków atmosferycznych na wystąpienie dolegliwości bólowych jest niewielki. Osoby przekonane, że pogoda ma wpływ na intensywność bólu, odnotowały nasilenie dolegliwości przy niższych temperaturach i niższym ciśnieniu atmosferycznym, ale zmiany te były minimalne i do tego bardzo subiektywne.            Interesujące są także doniesienia na temat czynników fizycznych i psychologicznych sprzyjających wystąpieniu bólu krzyża. Częściej występował on u osób, które miały problemy w pracy, wiązały z nią duże oczekiwania i były z niej niezadowolone. Lekarze psychiatrzy i neurolodzy zgodnie uważają, że poprawę, jeśli chodzi o bóle krzyża, przynieść może zmiana zakresu wykonywanej pracy i poprawa jej warunków w celu zwiększenia satysfakcji zawodowej. Jednak w rzeczywistości jest to często trudne do wykonania, co nie oznacza, że  należy rezygnować z tego typu prób. Potwierdziły to prace amerykańskich naukowców., którzy wykazali, że poprawa stanu fizycznego bez poprawy warunków pracy i warunków finansowych nie stanowi skutecznej strategii przywracania pacjentów do pracy, nad czym powinni głębiej zastanowić pracodawcy. Na przewlekłość utrzymywania się bólów krzyża mają wpływ różne czynniki genetyczne i środowiskowe, w tym:

• znaczne wyczerpanie psychiczne,

• zły stan zdrowia w ocenie własnej,

• depresja,

• mała aktywność fizyczna,

• palenie papierosów,

• niezadowolenie z pracy,

• stopień ruchomości kręgosłupa,

• otyłość,

• niskie wykształcenie.