Do uszkodzenia dysku i bólu może dojść również np. przy nagłym skręcie tułowia lub w czasie gwałtownego podnoszenia ciężaru. Również intensywne ćwiczenia fizyczne bez rozgrzewki mogą spowodować bolesne przeciążenie lub uszkodzenie mięśni przykręgosłupowych oraz więzadeł stawowych, które pełnią funkcję dodatkowych amortyzatorów kręgosłupa. Objawy te częściej występują u osób mało aktywnych fizycznie, u których plecy są mało elastyczne i słabiej amortyzują wstrząsy i obciążenia. Dodatkowym czynnikiem, który powoduje przeciążanie kręgosłupa jest nadmierny ciężar ciała.
     Najczęściej jednak ból pleców jest wypadkową małej aktywności fizycznej, nieprawidłowej postawy ciała i otyłości. Występuje w górnej części pleców z promieniowaniem do karku (tzw. rwa ramieniowa) lub w ich dolnej części obejmując pośladki i jedną z kończyn dolnych (tzw. rwa kulszowa lub rwa udowa). Sami chorzy często określają te dolegliwości jako „zapalenie korzonków nerwowych”.
     Ból pleców i krzyża na tle dyskopatii i zmian zwyrodnieniowych ma często charakter nawrotowy. Może pojawić się po przeciążeniu kręgosłupa, niewłaściwym ruchu, po złym ułożeniu w łóżku lub bez wyraźnej przyczyny. Nawroty te mogą być krótkotrwałe i ustępować po kilku dniach albo mogą trwać dłużej, wywołując czasem zaburzenia neurologiczne świadczące o uszkodzeniu nerwów, np.:
     - opadanie stopy przy chodzeniu
     - opadanie na piętę przy próbie chodzenia na placach
     - niezamierzone uginanie kończyny dolnej w stawie kolanowym podczas chodzenia
     - pociąganie całej kończyny (uczucie pozostawiania kończyny w tyle)podczas chodzenia
     - zaburzenia w oddawaniu moczu (parcie na mocz, trudności w oddaniu moczu albo nietrzymanie moczu)
     - lub podobne zaburzenia w oddawaniu stolca.
     Przyczynami bólu pleców i krzyża mogą być również inne choroby kręgosłupa: zapalne, urazowe, nowotworowe, metaboliczne czy wady rozwojowe oraz choroby narządów w klatce piersiowej, w jamie brzusznej, miednicy małej, a także lęk i depresja. Dlatego nie należy bagatelizować tego objawu, tylko zgłosić się do lekarza, który ustali przyczynę bólu pleców, a wówczas można wdrożyć właściwe leczenie.
     W terapii bólów na tle choroby zwyrodnieniowej wiele zależy od samego pacjenta, ponieważ kręgosłup wymaga z jednej strony unikania szkodliwych przeciążeń, a z drugiej – konieczne jest wzmocnienie mięśni przykręgosłupowych, od których zależy właściwa funkcja podporowa kręgosłupa.
     Aby uniknąć bólów pleców warto skorzystać w czasie pracy i zajęć domowych z poniższych rad:
     - zadbaj o prawidłową postawę ciała,
     - w ciągu dnia co najmniej kilkakrotnie wykonuj ćwiczenia polegające na unoszeniu i opuszczaniu ramion.
     - naucz się odpoczywać i zmieniać pozycję ciała w regularnych odstępach czasu, aby nie dopuścić do nadmiernego skurczu i przeciążenia niektórych mięśni,
     - unikaj długotrwałego chodzenia w pantoflach na wysokim obcasie, ponieważ dochodzi wówczas do pogłębiania krzywizn kręgosłupa i przeciążania odcinka lędźwiowego,
     - zakupy lub bagaże noś równomiernie rozłożone w obu rękach,
     - ciężkie przedmioty podnoś uginając kolana zamiast pochylania pleców,
     - do pracy przy biurku korzystaj z profilowanego i regulowanego krzesła,
     - ekran komputera ustaw na wprost twarzy,
     - unikaj dociskania słuchawki telefonicznej do ucha barkiem,
     - materac do spania wybierz średnio twardy,
     - kupując samochód zwróć uwagę czy fotel jest regulowany i niezbyt miękki,
     - przystosuj sprzęty i narzędzia do swojego wzrostu (np. wysokość deski do prasowania, łóżeczka dziecięcego, odpowiednia długość przewodów elektrycznych sprzętów gospodarstwa domowego).
     W profilaktyce ważne jest wzmocnienie pleców, co można osiągnąć poprzez odpowiedni trening. Korzystne jest regularne pływanie – najlepiej na grzbiecie, szybkie spacery i jazda na rowerze. Można też wykonywać ćwiczenia gimnastyczne wzmacniające mięśnie grzbietu. Na początku dobrze jest ćwiczyć pod okiem instruktora-rehabilitanta, który nauczy prawidłowej techniki. Później kontynuujemy je w domu.
     Jeśli jednak ból pleców pojawił się i nie ustępuje pomimo ograniczenia aktywności ruchowej i zażywania leków przeciwbólowych (dostępnych w aptekach bez recepty) należy zgłosić się do lekarza, który pomoże ustalić przyczynę bólu i zaleci odpowiednią terapię, a czasem potrzebna jest rehabilitacja lecznicza.

Jak podają statystyki około 80 % z nas co najmniej raz w swoim życiu będzie skarżyło się na bóle krzyża! Dla porównania szacuje się, że w okręgach przemysłowych w Wielkiej Brytanii 5 osób na 100 w młodym i średnim wieku choruje w ciągu roku z powodu dyskopatii odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Dlaczego akurat ta okolica kręgosłupa tak boli wyjaśniliśmy już to w rozdziale 2, ale  przypomnijmy, ze wynika to m.in. z przyjęcia w procesie ewolucji wyprostnej postawy ciała, do której „natura” nie zdążyła nas należycie przygotować.

Jeśli jesteś kobietą to nie ucieszy Cię fakt, że na każde 1000 obywatelek Polski 70 kobiet cierpi z powodu bólu kręgosłupa, a wśród mężczyzn tylko 57/1000.  Najczęściej bóle krzyża występują u ludzi rasy białej kaukaskiej, czyli europejczyków, ponieważ  68 z nas na każde 1000 ludzi choruje na tę chorobę, a wśród rasy czarnej  tylko 38/1000. Częstość tych dolegliwości wzrasta z wiekiem – w populacji ludzi dorosłych wynosi 20 %, a u osób powyżej 65. roku życia wzrasta nawet już do 49 %, czyli co drugiemu emerytowi prawie codziennie towarzyszy pobolewanie kręgosłupa.

Biorąc pod uwagę koszty spowodowane niezdolnością do pracy, inwalidztwem, leczeniem oraz koszty procesów sądowych, jest to jedno z najdroższych rozpoznań medycznych (w 1995 r. koszty w USA wyniosły 8,8mld dol.). Za przyczynę bólów krzyża uznaje się między innymi otyłość, ale niektóre badania epidemiologiczne nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie istnienia takiej zależności, co nie powinno być zachęta do nadmiernego obiadania się. Wydaje się, że otyłość może być mniej istotnym czynnikiem wywołującym bóle krzyża, ale ma to związek pośredni po przez inne przewlekłe choroby (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca itp.) wynikające z posiadania tzw. „brzuszka”. Jest ona często skojarzona z siedzącym trybem życia, niskim statusem zawodowym i stanem psychicznego wyczerpania, jak również ze zwiększonym napięciem w obrębie struktur kręgosłupa, co sprzyja przewlekłości bólów.

Według brytyjskich uczonych. wpływ warunków atmosferycznych na wystąpienie dolegliwości bólowych jest niewielki. Osoby przekonane, że pogoda ma wpływ na intensywność bólu, odnotowały nasilenie dolegliwości przy niższych temperaturach i niższym ciśnieniu atmosferycznym, ale zmiany te były minimalne i do tego bardzo subiektywne.            Interesujące są także doniesienia na temat czynników fizycznych i psychologicznych sprzyjających wystąpieniu bólu krzyża. Częściej występował on u osób, które miały problemy w pracy, wiązały z nią duże oczekiwania i były z niej niezadowolone. Lekarze psychiatrzy i neurolodzy zgodnie uważają, że poprawę, jeśli chodzi o bóle krzyża, przynieść może zmiana zakresu wykonywanej pracy i poprawa jej warunków w celu zwiększenia satysfakcji zawodowej. Jednak w rzeczywistości jest to często trudne do wykonania, co nie oznacza, że  należy rezygnować z tego typu prób. Potwierdziły to prace amerykańskich naukowców., którzy wykazali, że poprawa stanu fizycznego bez poprawy warunków pracy i warunków finansowych nie stanowi skutecznej strategii przywracania pacjentów do pracy, nad czym powinni głębiej zastanowić pracodawcy. Na przewlekłość utrzymywania się bólów krzyża mają wpływ różne czynniki genetyczne i środowiskowe, w tym:

• znaczne wyczerpanie psychiczne,

• zły stan zdrowia w ocenie własnej,

• depresja,

• mała aktywność fizyczna,

• palenie papierosów,

• niezadowolenie z pracy,

• stopień ruchomości kręgosłupa,

• otyłość,

• niskie wykształcenie.